กลับมาถึงบ้านแล้ว

เฮ้อ…….เหนื่อยๆจริงกลับมาจากโรงเรียนแล้ว อยู่ รร. ประจำครับ บางคนอาจจะคิดว่า “อ้าว…เด็กประจำเป็นเด็กมีปัญหา” หรือ “เด็กประจำ…..นิสัย (สันดาน) ไม่ดี” หรือจะคำสบประมาทก็ตาม แต่ผมไม่เชื่อว่า รร.ประจำ ไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้แ ต่ผมก็จะเล่าสู่กันฟัง ครับผม แต่บางครั้งสุขบ้าง ทุกข์บ้าง แต่ไม่เก็บกฏครับ ชอบเข้าสังคม แต่ ไม่เป็นนักเลง? ขออนุญาตไม่เปิดเผยชื่อ รร.นะครับผม …….

บางครั้งในการก้าวสู่ รร.ประจำครั้งแรกก็ไม่มั่นใจเอาเสียเลยว่า…. จะมีเพื่อนไหม จะเข้ากลุ่มกับเขาได้ไหม แต่ในที่สุดก็ได้ครับ เพราะ เพื่อน รร.ประจำ จะสนิทกว่าอยู่ รร.ไป-กลับ ครับ แต่อย่างว่าครับ เพื่อนที่จะทำความรู้จัก หรือ คบหาเพื่อน ก็ใช่ว่าเรื่องง่ายนะครับ

ส่วนเรื่องการเรียนไม่ต้องห่วงครับ พยายามตั้งใจเรียนอยู่แล้ว (หลงตัวเองมากไปไหมเนี่ย) แล้วผมไม่พบพวกคนพาลด้วยเพราะเขาบอกว่า “คบคนพาลพาลพาไปหาผิด คบบัณฑิตบัณฑิตพาไปหาผล” การเรียนหลังจากผ่านไปหนึ่งเทอมก็เป็นที่น่าพอใจ (เอาเป็นว่าไม่ขอเปิดเผยนะครับ) ตอนนี้อาจจะรู้ตะเพิบตะพาบอยู่ แต่เทอมสองต้องตั้งใจขึ้นสองเท่าครับ 🙂

ต่อมาเรื่องการอยู่หอ ไม่ต้องห่วงสะอ๊าดด….สะอาด (ไปหมด) เพราะอยู่หอที่กฏไม่เข้ม แต่ไม่เป็นไรครับ ทำเวรทุกวัน อยู่กันสบายๆเป็นดีที่สุดครับ (ซะงั้นไปเจ้าเมษ) :P? ในหอพักผมจะมีตู้ล็อกเกอร์ของผมที่เป็น ตู้วิเศษของโดเรมอน – – * ไม่ใช่ๆๆๆๆ ตู้เก็บสมุด เสื้อผ้า รองเท้า ของต่างๆนานา ที่เราจะใช้อยู่ในหอ บางครั้งจะมี Surprise (ที่ไม่ค่อยปลื้ม) จะมีพ่อครู แม่ครู มาตรวจซะงั้นไปด้วย แต่จัดตู้ไว้ดีละ ไม่ห่วงไปอีกงาน

ส่วนที่เครียดที่สุดก็น่าจะเป็นเรื่องการบ้านครับ ไหลมาเกือบทุกวันครับ ตอนนี้ผมก็มีงานที่ใหญ่ไม่เบาเลยคือ ทำโปสเตอร์ในยุคของดนตรีในยุคต่างๆ หินจริงๆ แต่จะเป็นอย่างไรจะมาเล่าให้ฟังทีนะครับ

ผมคงต้องไปนั่งทำการบ้านก่อนนะครับ การบ้านกองพะเนินรอให้ผมเผา เอ้ย… ทำอยู่ข้างหน้าละครับ 😛 ไปก่อนนะครับผม………

ปล. Windows Live Writer สุดที่รักผมเจ๋งจริงๆ ดีนะที่เซฟบทความที่ผมเขียนไว้อย่างยาวเหยียด ก่อนแฮงค์อย่างหวุดหวิด เกือบไปแล้วเชียวนะเรา 🙂

Comments

Send this to a friend